Wah-Wah Whispers (Bureau B vinyl LP & CD compilation)

AMBIENTBLOG:
Ever since he released his music in the early ’80s (1983, to be exact), Michel Banabila has been hard topinpoint to a specific genre or style. His musical output includes jazz, experimental cut-up electronics, worldmusic (especially influenced by the Fourth World music as developed by Jon Hassell), New Age, eclectic poptunes, music for dance or other stage projects, and soundtracks for TV productions. Some listeners may havefound it somewhat difficult throughout the years to find their way in this versatile output that includes verydifferent genres. Because of this versatility Banabila has grown into one of the most fascinating musicians in Europe and wasalways highly acclaimed by critics, which was well deserved. Nevertheless – for possibly that very samereason his work never came across the radar of most people, and that is something he does not deserve.When diving deeper into his output, one gets familiar with the trademark Banabila sound: his personal waysof using samples, the way he incorporates vocal fragments, the fact that there is always an emotional layeryou can relate to, even in his most abstract works.Over the years, Banabila’s work has progressed and evolved in different directions. It must be weird for anycreative artist when the interest of new audiences (and labels) focuses on your earlier work - work that youhave long left behind while exploring new directions. On the other hand: Whoever gets interested in yourolder work may also want to explore the newer stuff (which means they have almost forty years to explore,just imagine!).For this particular release, Bureau B chose a different approach. Instead of archiving early works from the1980s, Wah-Wah Whispers focuses on Banabila’s more recent output. It is a collection of works showcasingmany facets of his music: a journey visiting the minimal and cinematic sample scape in the opener Take MeThere, a robotic reggae-like rhythm (Tic Tac), contemplative ambient / fourth world scenes evolving into adownright funky beat (Hidden Story), the synth version of Secunde, and more. The album ends with akaleidoscope of atmospheres gradually building up to a noise climax in Narita (the only collaboration track onthe album, with Rutger Zuydervelt / Machinefabriek).No single compilation album could really do justice to the massive scope of Banabila’s output since 1983, butwith Wah-Wah Whispers, Bureau B did a wonderful job to facilitate a view into his more recent work (2013-2020, with the exception of Tic Tac, which is from 2001).This album is an invitation that may lead to explore Banabila’s back catalogue and dive deeper into the workof one of Holland’s most creative independent artists.- Peter van Cooten

JUNO DAILY:
The best new albums this week: Wah-Wah Whispers (April 2021)

There are certain artists whose oeuvre is so monolithic it can be tricky knowing where to begin – the kind of auteurs who exist outside trends and scenes and simply spend their lives forming mountains of published material for hapless listeners to scale. Dutch tinkerer Michel Banabila is certainly one of those, who since 1983 has steadily issued all kinds of material spanning different approaches and styles with an overall inquisitive, leftfield slant whether dealing in rhythms or ambience, field recordings or synthesis.
 Bureau B here provide a snapshot into (relatively) more recent Banabila output, which focuses on work from the past 10 years. Admittedly, the one exception is also one of the album highlights – the surprisingly groove-oriented tickover of 2001 piece ‘Tic Tac’ replete with owl noises and a crime jazz bent. But if Wah-Wah Whispers functions as a compilation of sorts, it doesn’t feel like one. The varying shades, from pastoral composition ‘Branches’ to the widescreen electronica of ‘Secunde Reprise’, keep the listening ear engaged and guessing. The humid fug and treated turtle flute on the title track certainly calls to mind a noted influence, Jon Hassell, but Banabila brings his own vivid production sensibilities to bear on his interpretation of the Fourth World aesthetic. With depth and diversity at every turn, at the very least this concise collection hints at the many styles of Banabila that lie in wait of intrepid explorers. (OW)

HHV MAG:
Manche Musik ist auf so idiosynkratische Weise eigen, dass man Gefahr läuft, ihre Besonderheit zu überhören – oder sie gleich komplett zu überhören. Der Holländer Michel Banabila passt, wenn überhaupt, dann in diese Kategorie. Seit den 1980er Jahren veröffentlicht der Klangkünstler seine Aufnahmen, die abstrakte Ethno-Collagen, sehr entspannte elektronische Groove-Nummern in gemäßigtem Tempo oder auch Field Recordings gern schon mal in ein und demselben Stück kombinieren. Mittlerweile sind von ihm ziemlich viele Alben erschienen, seit einigen Jahren veröffentlicht er bevorzugt auf seinem Label Tapu Records. Das Hamburger Label Bureau B hatte 2016 mit der Compilation »Early Works / Things Popping Up from the Past« einen ersten kleinen Einblick in seine Anfangsjahre gegeben. Mit Wah-Wah Whispers sind jetzt seine jüngeren Veröffentlichungen zwischen 2013 und 2020 dran. Auch hier bildet die für Banabila typische Mischung, die schon in seinen frühen Aufnahmen entwickelt ist, die Klammer der acht etwas ausgedehnteren Nummern. Im Titelstück dieser Compilation verneigt er sich dabei recht vernehmlich vor einem seiner Einflüsse: Sowohl der verfremdete Trompeten (?)-Klang als auch die digitale diskrete Perkussion lassen als Vorbild die Fourth World Music von Jon Hassell erkennen. Eine ebenfalls sehr eigene Inspiration, was für Michel Banabilas Kosmos als Referenz allemal in Ordnung geht. Ein Klangforscher, der unaufdringlich für sich einnimmt. (Tim Caspar Boehme)

BABYBLAUE SEITEN:
Der Niederländer Michel Banabila scheint ein ewiger Geheimtipp zu sein, weil er stilistisch in keine Schublade passt. Seit 1983 veröffentlich er seine Musik, auf seine Popularität scheint es jedoch keinen großen Einfluss gehabt zu haben. Andererseits seien ihm viele positive Kritiken schon immer sicher gewesen, heißt es. Unter seinen Arbeiten befinden sich die Filmmusiken, Videokunst und die Musiken für Theater und Choreographien. „Wah-Wah Whispers“ nennt sich die Zusammenstellung seiner Arbeiten, die sich allerdings der jüngeren Zeit im Schaffen von Banabila widmet. Das älteste Stück stammt aus dem Jahr 2001. Schon bei dem eröffnenden „Take Me There“ fällt mir die ungewöhnliche Kombination aus kreativ eingesetzten Samples sowie akustischen und elektronischen Klängen auf, die insgesamt eine melancholisch-geheimnisvolle Stimmung erzeugt. In „Tic Tac“ ähnelt der Rhythmus zwar Reggae, hat gleichzeitig jedoch etwas Mechanisches und Hypnotisches an sich. Zudem sorgen die Arrangements für eine bedrohlich wirkende Atmosphäre. Die cineastischen Klangbilder von „Branches“ halte ich für sehr phantasieanregend. Wie eine morgens aufwachende Natur in einem grenzenlosen Wald. Eine Verschmelzung von futuristischen, ambient-artigen und ethnischen Klängen wurde einst von Jon Hassell als Fourth World Music beschrieben. Vergleichbares bietet auch „Hidden Story“, das zudem noch gesampelte Stimmen, sphärische Gitarren, afrikanisch anmutende Rhythmen und einiges mehr bereithält. In die gleiche Kerbe schlägt auch „Wah-Wah Whispers“, wobei die Rolle der Trompete möglicherweise von einer stark verfremdeten Stimme übernommen wird. Die episch-melancholischen Stimmungen lassen mich bei „Out of Sync“ sofort an Postrock denken. Es ist die ambientartig-elektronische, mit Field Recordings und Samples versehene Version von Postrock, die uns in eine magische Landschaft entführen kann. Ohne Rhythmussektion, dafür mit mehrstimmigen lyrischen Gitarren. „Secunde Reprise“ halte ich für eine Verschmelzung von Elektronik, Modern Prog und Postrock. Die knackigen Rhythmen, die dissonanten Gitarreneinwürfe, die Sequenzer und die verstreuten Pianoakkorde erzeugen ein ungewöhnliches Gesamtbild. „Narita“ ist eine Zusammenarbeit mit Rutger „Machinenfabriek“ Zuydervelt“. In dem Stück kontrastieren noisig übersteuerte Instrumente mit ausgleichend meditativen Schleifen, die Flöten- und Dudelsack-Klänge zu verarbeiten scheinen. Eine interessante Zusammenstellung, die wie gesagt einiges an Vielfalt bietet, und zwar zwischen Elektronik, Fourth World Music, Ambient, Postrock und einigen Arrangements, für die es wahrscheinlich noch keine stilistischen Schubladen gibt. (Siggy Zielinski)

SCHADUWKABINET/SUBJECTIVISTEN:
Ambient, experimentele muziek, avant-garde tot jazz, wereldmuziek, filmmuziek, neoklassiek, new age en kabaal, ja de Rotterdamse muzikant, producent en componist Michel Banabila heeft het allemaal. Maar zonder gekkigheid, sinds Banabila in 1983 is begonnen met muziek uit te brengen, heeft hij ook echt van alles uitgebracht. Dat gaat van prijswinnende en innovatieve solowerken tot invloedrijke wereldmuziek met East Meets West, meditatieve ambient met Chi en meer experimentele ambient met Cloud Ensemble. Daarnaast werkt hij veelvuldig met andere artiesten samen, waaronder Yasar Saka, Hannes Vennik, Scanner, Radboud Mens, Philippe Petit, Mete Erker, Oene van Geel, Maarten Vos, Eric Vloeimans en last but not least Machinefabiek. Hoewel de muziek behoorlijk varieert, weet Banabila altijd wel een voor hem kenmerkende stempel te drukken en maakt hij muziek die dikwijls toonaangevend is. Het is muziek ingegeven door nieuwsgierigheid en een hang naar avontuur. Wat dat betreft is hij net zo breed en bijzonder als Hector Zazou was. Toch zit deze eigengereide variatie hem qua bekendheid ook wel eens in de weg. Hij verdient een veel groter podium dan hij nu soms krijgt. Dat moeten ze bij het prestigieuze label Bureau B ook gedacht hebben, want ze brengen er nu de compilatie Wah-Wah Whispers van Michel Banabila uit. En geen gewone “best of”, maar een uitgekiend overzicht van tracks die van 2013 tot 2020 zijn verschenen plus één van het album Spherics uit 2001. De overige 7 tracks zijn afkomstig van de albums Travelog (2013, samen met Machinefabriek) en Tapu Sampler (2016) en de digitale releases Just Above The Surface (2018), tweemaal Everything Else Is Just Right Here (2018), Spherics III en Always There (2020). Dat laatste is voor mensen zoals ik, die niets met digitale releases hebben, al helemaal goed nieuws. Het zijn overigens de wat meer toegankelijke en subtiele tracks, maar die geven toch heel goed de avontuurlijkheid, speelsheid en biologerende bijzonderheid van zijn muziek weer. Je belandt in een parallel universum, een wondere wereld vol bezinnende, biologerende en verstrooiende pracht, die ergens zit tussen de “fourth world music” van Jon Hassell en de wereldse avant-garde van Hector Zazou. Dit nieuwe album vormt tevens de perfecte instapplaat voor degene die Banabila nog niet zo goed kennen, maar ook voor de fans is dit een originele schakering van muziekstukken, die van toegevoegde waarde is. Banabila is en blijft een schitterend unicum. (JanWillem Broek)

VITAL WEEKLY 1276:
Usually, when an artist is around for some time, there are a few compilations with the 'best-of' of early material, but on 'Wah-Wah Whispers' by Michel Banabila this is not the case. This is a 'best of' recent work, as all pieces are from 2013 to 2020 with one from 2001. It is a selection made by Bureau B from Michel Banabila's vast catalogue from his Tapu Records, found online. Stuff that so far reached a small audience, but which, so Bureau B thinks, should be heard by more people. Quite rightly so, of course. A bigger label equals a bigger budget for promotion and (hopefully, of course) a wider audience and with the kind of music Banabila creates, I can easily see a bigger audience available; if only they knew it was out there. In the past, I, all to easily/hastily, said something about fourth world music in connection with Banabila, but that is only a small portion of the man's vast output. His electronic music covers much more than just sampled ethnic percussion and exotic mood scapes. You can find them here as well, but there are minimalism and maximalism to be found here too. Found voices, percussion, soundtrack-like soundscapes, dubby music (the 2001 track 'Tic Tac'), field recordings in 'Out of sync' and in 'Hidden Story' reminded me of Jorge Reyes and O Yuki Conjugate in quite the same exotic style of music, while 'Secunde Reprise' is almost a straight forward piece of ambient house with a strong motorik sequencer. A bit of noise (controlled as it is!) we find at the end in 'Narita', which is the only collaborative piece around here, with Machinefabriek, which is a descent and ascent in the world of drones with a civilized amount of distortion in the middle. It is, altogether, the perfect introduction to this fantastic composer's recent output. If you are looking for something great and not all too strange to play when you have visitors who don't like your outer limits music collection, you should not look further. (FdW)

Bureau B · Michel Banabila - Wah-Wah Whispers (album preview)

All tracks recorded, performed, composed & produced by Michel Banabila, except ‘Narita’ performed, composed & produced by Michel Banabila & Rutger Zuydervelt.
Voice samples on ‘Narita’ by All N4tural & Yuko Parris.
Guitar on ‘Hidden Story’ by Cok van Vuuren.
'Tic Tac' was previously published by Tone Casualties / Boudisque Recording / Steamin’Songs.
Track 1 & 2 originally mastered by Michel Banabila,
3, 4, 5, 6, 7, 8 originally mastered by Marlon Wolterink.

Artwork by Anh Thu Vu.
Compiled by Daniel Jahn.
Remastered by Detlef Funder.
Executive Producer: Daniel Jahn & Gunther Buskies.
Licensed from Tapu Records for Bureau B, published by Tapete Songs.

1. Take Me There (from: Tapu Sampler / 2016)
2. Tic Tac (from: Spherics / 2001)
3. Branches (from: Always There / 2020)
4. Hidden Story (from: Everywhere Else Is Just Right Here / 2018)
5. Out Of Sync (from: Just Above The Surface / 2018)
6. Secunde - Reprise (from: Spherics III / 2020)
7. Wah-Wah Whispers (from: Everywhere Else Is Just Right Here / 2018)
8. Narita (by Banabila & Machinefabriek, from: Travelog / 2013)


Cat No: BB363.
UPC/EAN: 4015698104844.


BUREAU B
www.bureau-b.com
TAPETE RECORDS
www.tapeterecords.de

2021 © + ℗ Bureau B.


video by David Kleijwegt.

LIBERO BLOG:
Electronica sperimentale pervade l'aria della stanza chiusa. Wah - Wah Whispers esplode di enorme originalità e creatività. Nubi polverose si addensano all'orizzonte, ed i battiti di queste composizioni martellano il loro sapere. In questa opera si esercitano poteri distanti. Nessuna manipolazione, solo esercizio di stile e classe. Classe innata per un suono che invade l'etere. Note complicate e mirabili che nascondono l'amarezza di fondo. Tutto è preciso in queste canzoni. Loop che sognano territori impervi per ricordarsi di potere dimenticare... (Claudio Baroni)



SUBJECTIVISTEN NNM:
Ambient, experimentele muziek, avant-garde tot jazz, wereldmuziek, filmmuziek, neoklassiek, new age en kabaal, ja de Rotterdamse muzikant, producent en componist Michel Banabila heeft het allemaal. Maar zonder gekkigheid, sinds Banabila in 1983 is begonnen met muziek uit te brengen, heeft hij ook echt van alles uitgebracht. Dat gaat van prijswinnende en innovatieve solowerken tot invloedrijke wereldmuziek met East Meets West, meditatieve ambient met Chi en meer experimentele ambient met Cloud Ensemble. Daarnaast werkt hij veelvuldig met andere artiesten samen, waaronder Yasar Saka, Hannes Vennik, Scanner, Radboud Mens, Philippe Petit, Mete Erker, Oene van Geel, Maarten Vos, Eric Vloeimans en last but not least Machinefabiek. Hoewel de muziek behoorlijk varieert, weet Banabila altijd wel een voor hem kenmerkende stempel te drukken en maakt hij muziek die dikwijls toonaangevend is. Het is muziek ingegeven door nieuwsgierigheid en een hang naar avontuur. Wat dat betreft is hij net zo breed en bijzonder als Hector Zazou was. Toch zit deze eigengereide variatie hem qua bekendheid ook wel eens in de weg. Hij verdient een veel groter podium dan hij nu soms krijgt.
Dat moeten ze bij het prestigieuze label Bureau B ook gedacht hebben, want ze brengen er nu de compilatie Wah-Wah Whispers van Michel Banabila uit. En geen gewone “best of”, maar een uitgekiend overzicht van tracks die van 2013 tot 2020 zijn verschenen plus één van het album Spherics uit 2001. De overige 7 tracks zijn afkomstig van de albums Travelog (2013, samen met Machinefabriek) en Tapu Sampler (2016) en de digitale releases Just Above The Surface (2018), tweemaal Everything Else Is Just Right Here (2018), Spherics III en Always There (2020). Dat laatste is voor mensen zoals ik, die niets met digitale releases hebben, al helemaal goed nieuws. Het zijn overigens de wat meer toegankelijke en subtiele tracks, maar die geven toch heel goed de avontuurlijkheid, speelsheid en biologerende bijzonderheid van zijn muziek weer. Je belandt in een parallel universum, een wondere wereld vol bezinnende, biologerende en verstrooiende pracht, die ergens zit tussen de “fourth world music” van Jon Hassell en de wereldse avant-garde van Hector Zazou. Dit nieuwe album vormt tevens de perfecte instapplaat voor degene die Banabila nog niet zo goed kennen, maar ook voor de fans is dit een originele schakering van muziekstukken, die van toegevoegde waarde is. Banabila is en blijft een schitterend unicum. (Jan Willem Broek)

Order here: https://orcd.co/banabila

Air Base (Gerco de Ruijter)

Air Base (Gerco de Ruijter) from Michel Banabila on Vimeo.

Video: Gerco de Ruijter / Sound: Michel Banabila

track = remix of: 'The Lost Drones Tape No. #2' (from: Early Works - Bureau B)

OOR

Vandaag een fijne recensie in muziekkrant OOR voor mijn Bureau B's Early Works album,
dank Oscar Smit !



"... compilatie vol slow music + tijdloos ambient-meesterwerk.."

Peek-A-Boo review for Early Works reissue

A new review in Belgium magazine Peek-A-Boo for Things Popping Up From The Past this week!

Early Works: Things Popping Up From The Past

The wonderful German Bureau B label released in June 2016 a selection compiled by label boss Gunther Buskies from my early recordings on CD and vinyl





Michel Banabila, born 1961, is a sound artist, composer, and producer.
Banabila releases music since 1983 and has produced musical scores for numerous films, documentaries, theatre plays and choreographies.
This album collects 11 songs from his early years, released on tape, vinyl EPs or limited CD editions: beautiful minimal loop-based electronica, neo-classical pieces and ambient drone music.
A true discovery! (Bureau B)





Early Works: Things Popping Up From The Past (2016 reissue) liner notes:

Numerous threads run through the music of Michel Banabila, whose contemporary work ranges from adventurous electronic cross-breeding of chamber instrumentation, to industrial rhythmic sampling, to outward-bound modular synthesis, to deeply elegiac drones.

What is remarkable about this collection of early pieces is just how many of Banabila’s ongoing fascinations had already taken root, when he was barely half his current age. The child apparently is not merely the father to the man; he is also his music tutor. In particular, there are extended sequences of neoclassical loveliness and dense patches of Fourth World exploration that, matters of specific equipment aside, could have been recorded yesterday. Except that they weren’t.

The classical activity heard here constitutes a romantic attachment to the Old World, filtered through a contemporary sense of proportion. Banabila’s piano, its atmospheric gestures bringing to mind the proto-minimalism of Erik Satie, echoes with a disarming simplicity. The sweetness of the tune masks his determined compositional focus on loop-like repetitions, on the ever so slight variations between pulses, on training the listener’s ear to hear inside the notes, between the notes, to be receptive to matters that are more tactile than tonal. The melody could easily be an additional hundred years old — except for fact that the refined patterning is something that likely only could have been pursued in light of the music of Michael Nyman and Philip Glass. Similarly, a solo harmonium performance circles around a song that could be a maudlin street-corner serenade in a benighted district of a nameless Eastern European city — and yet it has a self-consciousness of the instrument’s breath-like quality that marks it, however subtly, as modern music.

And, of course, this isn’t modern music. This is music several decades after the fact. It is no longer of our time. The equipment on which it was made, notably an early sampler, was limited in various ways, key among them the relatively circumspect set of capabilities, especially in terms of memory storage, and the lack of received performance techniques. The equipment was simple and it was new, and neither factor limited Banabila’s ambition; to the contrary, the tools concentrated his imagination.

If the classical pieces represent the Old World as framed by the new, then the more recognizably “electronic” work here is likewise most at home in a fictional place, an idealized zone. That zone is a quiet neighborhood in the Fourth World, to borrow Jon Hassell’s terminology, one in which digital tools render something that is, for all its technological dependency, ultimately a form of folk music — an otherworldly folk music for another time. At that time and in that place, a percussive guitar figure lends momentum to ethereal synthesized choral vocals. Fidgety percussion plays amid a fierce but restrained guitar line (there are echoes of Laurie Anderson and Adrian Belew). An ambiguous and elongated drone, thick with subliminal activity, beautiful in its toxic anxiety, suggests dire activity on the horizon.

And yet the horizon wasn’t dire. Quite the contrary, what was ahead for Banabila was a long string of releases, a healthy and well-documented career in which so many of these individual threads have been provided time and space to have entire records dedicated to their pursuit. This album of archival works is a document, and what it documents is the continuity inherent in Banabila’s music. It is a map in musical form, and the path it traces is one that crisscrosses back and forth between the Old World and the Next.

Marc Weidenbaum / Disquiet
San Francisco, California
February 2016.



Reviews:

THE RECOUP:
Michel Banabila is a prolific Dutch experimental composer, specializing in minimalist electronica. He’s quite prolific, too; on Discogs, he has fifty-two albums to his credit, and that’s just to his name, not including his side projects. His work has a unifying sound: the beauty of ambient music, as performed by modern technology. Bureau B’s new compilation Early Works does an admirable job of introducing Banabila to the listener unfamiliar with his work. For the most part, the compilation goes straight for the gentle, delicate work. It’s hard not to drift off into a netherworld of pleasantness when listening to “October” and “The Call.” Harold Budd is recalled on “Piano 1” and “Piano 2,” as well as on the gorgeous “Harmonium Improv 1” and “Harmonium Improv 2,” which tempers the delicateness of piano with a hushed, cooling drone that never imposes any heaviness on the listener. Not that he can’t do drone well; “The Lost Drone Tapes” show that he’s a master of that style, too; the sounds and atmosphere is heavy, but it’s never short of beauty. Banabila has released a lot of music over the course of three decades; one can find his work scattered throughout the internet, via Spotify, Youtube, and other sources. But Early Works offers an excellent look at the man’s early years, where it’s obvious that Banabila realized quite early that he is a gifted, talented composer. This music serves as a perfect escape from the heat of an oppressive Summer sun. (Joseph Kyle)

OEDIPE PURPLE:
Alors que son album Marilli figure en bonne place dans notre wishlist, le label Bureau B a eu la bonne idée de ressortir du placard les splendides harmonies de Michel Banabila. Une invitation à la rêverie qu’on ne peut refuser, à l’instar du premier morceau October… On repeat.



NOWAMUZYKA:
Niemiecka wytwórnia Bureau B opublikowała płytę z bardzo rzadkimi utworami Michela Banabily, które powstały na początku jego kariery. Nie tak dawno recenzowałem podwójny album „Tapu sampler” holenderskiego muzyka, kompozytora i producenta, będący zbiorem jego nagrań z lat 2007-2015. Można potraktować ten materiał jako szybki sprawdzian z tego, co w ostatnich latach prezentował Banabila. W przypadku longplaya „Early Works / Things popping up from the past” cofamy się w czasie jeszcze dalej gdzieś w okolice lat 80., ponieważ z tego okresu pochodzą kompozycje. Przypomnę, że artysta aktywnie działa od 1983 roku. Na „Early Works…” znajdziemy jedenaście różnych utworów nie tylko pod względem brzmienia czy użytych instrumentów, ale przede wszystkim pokazujących szeroki wachlarz możliwości tego utalentowanego kompozytora. W takich fragmentach jak „Harmonium improv #1/improv #2” i „Piano No. #1/#2” można doszukać się – jak trafnie zauważył Marc Weidenbaum w swoim tekście – inspiracji twórczością Michaela Nymana oraz Philipa Glassa. Ale na tym krążku są też takie nagrania, które mogłyby być zarejestrowane dosłownie wczoraj, choćby dwa ambientowe „Des Traces Retrouvées I, No. #4”, „The Lost Drones Tape No. #2” i bardziej eksperymentalne „The Workers”. W lekko etnicznym „A Sharp Silver Line” z kolei mamy solówkę gitarową Banabily bliższą stylowi Adriana Belewa z King Crimson. Niesamowite jest to – jak już wspomniałem – że większość utworów z tego zestawu nie kojarzy się z kiczem lat 80., nawet nie ma przepychu jeśli chodzi o syntezatory, a jak już są to raczej w aranżacjach z pogranicza minimalizmu i muzyki klasycznej. Mimo dużej rozpiętości stylistycznej, „Early Works/Things popping up from the past” słucha się jako całości. (Łukasz Komła)





NORMAN RECORDS staff review:
This a collection of early works by Banabila, he has previously done all sorts in his career including theatre. But don’t let that put you off as this collection has some moments that you’ll want to spend time visiting if you are a fan of Michael Nyman or Philip Glass. The opening ‘October’ could in fact come from any number of Woo LPs. Elsewhere we get off kilter piano compositions (‘Piano no 2’), Eno/Fripp-like instrumental scapes with wobbly guitar solos (‘A Sharper Silver Line’) and all manner of variations of oddball drones. Some of it’s disconcertingly angular and some is truly mesmeric, ‘The Call’ in particular runs Eno’s ‘Another Green World’ fairly close in faded 70s nostalgia synth. A delightful collection, your ears will thank you for it. 8/10 (Clinton)

UNDERBELLY:
Need I still explain Michel Banabila? After his recent period of increased productivity, the “Retro-Market” has found him, too. After all, he started releasing records in 1983, so the time is here. This album collects 11 songs from his early years, released on tape, vinyl EPs or limited CD editions. There’s a great variety – besides the kind of electronic loop-based world-ambient that made him so well-known – like two improvisation pieces on harmonium, found back in his enormous collection of tape recordings, never published before, some minimalist Satie-esque piano pieces, and more abstract, textured drones. The overall feel is that of intimacy, withdrawal and sweet melancholy. (Mariette Groot)



VITAL WEEKLY 1037:
'To hear his first album 'Marilli', go to Michel's bandcamp page and listen to an extensive remix version of it, and you can hear the various traces of the original, but reworked, by Banabila and his many friends; it's a highly recommended remix project'. 'For a real glimpse of old days, Bureau B just released this eleven song release, with four previously unreleased pieces, and pieces from 'Des Traces Retrouvees I' and 'Des Traces Retrouvees III' and 'The Lost Drones Tapes'. These pieces no longer work using ethnic voices (as was apparent on 'Marilli'), but purely dwell on Banabila's own playing of the Roland S10 sampler, piano, found objects and harmonium. Banabila's music these days may take many forms, from modular synth to electro-acoustics to ambient, in these old days it was all about moods and textures'. 'The music is dreamy and meditative but never borders on the tired clichés of new age; it sounds naive but after some thirty years it is also surprisingly fresh. It's minimal music and it always remains very playful, never very strict'. 'These eleven pieces are a highly varied bunch but it makes great sense putting these together. Not just because it shows the many sides of Michel Banabila (even back then!), but also because it makes such a great listen. Always atmospheric but with delicate touches on offer, this is a great CD. (FdW)

GONZO CIRCUS 134:
Sinds 1983 overstelpt de Nederlander de mensheid met releases, die meestal behoorlijk interessant zijn. Voor deze collectie ‘vroeg werk’ dook Bureau B de archieven in en komt naar boven met nummers uit ‘Des Traces Retrouvees I’ (1984), ‘Des Traces Retrouvees III’ (1987) en ‘The Lost Drones Tape (1988). Cassettes en een mini-album die al jaren onvindbaar zijn en hier worden aangevuld met vier onuitgegeven nummers die verder bouwen op wat de ooit verschenen stukken al lieten horen. En dat is een Banabila die ondanks de beperkingen van het materiaal in die tijd, inventief aan de slag ging. Harmonium improvisaties, stijlvolle ambient, en piano muziek die erg klassiek aandoet, wisselen elkaar af. We denken meteen aan Erik Satie, vroege Philip Glass, en Michael Nyman, mede door het filmische karakter van de meeste nummers. Banabila zit er dan ook niet om verlegen muziek te componeren die in allerlei disciplines kan worden gebruikt. ‘Early Works / Things Popping Up From The Past’ is een mooie aanvulling op het fysiek beschikbare werk van veelzijdig artiest Banabila (PB)

POLYPHONIA:
Holenderski muzyk Michel Banabila nie daje nam odpocząć! Płyty z jego najnowszymi nagraniami ukazują się bardzo często. Okazuje się jednak, że również w przeszłości Michel miał wiele do powiedzenia na polu muzyki elektronicznej i nie tylko! Krążek „Early Works / Things Popping Up From The Past„, ukazał się na płycie CD, ale także na płycie winylowej nakładem wytwórni Bureau B, która to wytwórnia specjalizuje się właśnie w wydawaniu wczesnych prac muzyków, którzy utrwalili swoje miejsce na niezależnej scenie muzycznej. Tak, aby mieć to już za sobą, napiszę od razu o tym, co wg mnie jest mankamentem tego wydawnictwa – jedenaście utworów nie stanowi bardzo spójnego przekazu muzycznego, a to dlatego, że każdy z nich jest trochę „z innej bajki” i trochę z innego okresu twórczości – część z lat 80tych, a inne są aż o dekadę młodsze! Jednocześnie ten mankament może stanowić też o sile przekazu tego wydawnictwa! Jeśli nie poszukujemy albumu koncepcyjnego, opartego na podobnych brzmieniach, czy pomysłach realizacyjnych, to „Early Works…” stanowi świetną okazję do tego, by zapoznać się z zupełnie różnymi podgatunkami muzycznymi – od eksperymentów brzmieniowych, przez ambient czy drone, aż po krótkie szkice zagrane na pianinie. Mimo tego, że utwory powstały w latach 80tych i 90tych, nie słychać w nich żadnych inspiracji modnymi w tamtych czasach gatunkami muzycznymi. Banabila wypracował bardzo unikatowy styl, który przenosi na coraz to nowy poziom w kolejnych swoich współczesnych wydawnictwach, a przy okazji „Early Works…” słuchacz dowiaduje się, że już w początkach swojej kariery (którą datuje się na rok 1983), artysta poszukiwał nietuzinkowych środków wyrazu artystycznego. Ciekawe kompozycje to prace oparte na pętlach: „October (Des Traces Retrouvées III)”, „A Sharp Silver Line (Des Traces Retrouvées III)” gdzie można dostrzec podobieństwo do nagrań King Crimson i stylu Andriana Belewa. Moimi osobistymi faworytami są utwory, w których Banabila korzysta z pianina: w „Harmonium improv #1/improv #2” i „Piano No. #1/#2” można dostrzec inspiracje pracami Philipa Glassa – jednocześnie uważny słuchacz odnajdzie w nich tak popularny dzisiaj styl rozwijany przez Nilsa Frahma. Świetne są też momenty dronowe – „The Lost Drones Tape No. #3 (The Lost Drones Tape)” i ambientowe „The Lost Drones Tape No. #2 (The Lost Drones Tape)”. Jak zwykle Michel Banabila nie pozostawia słuchacza obojętnym na swoje dokonania na polu muzycznym. Wszystko wskazuje na to, że po zapoznaniu się z tak ciekawymi początkami kariery Holendra, możemy spokojnie otworzyć umysł, by zagłębić się w jego współczesne dokonania. (Grzegorz Bojanek)







Released June 3, 2016.

Michel Banabila:
Roland S10 sampler, piano, found objects, harmonium.

Track 1: ovation guitar by Piet Legerstee.
Track 2: drone by Peter Riebeek.
Track 2: recorded by Peter Riebeek.
Track 1, 5, 6, 9: recorded by Jurgen Brouwer.
Track 3, 4, 7, 8, 10, 11: recorded by Michel Banabila.
Track 2: with kind permission by Trichord Records.
2016 ℗ + © all tracks published by Tapete Songs.
Liner notes booklet & inlay by Marc Weidenbaum.
Audio edits for this compilation: Radboud Mens.
Track 1 - 11: composed by Michel Banabila.
Photography by Marielle Uiterwijk Winkel.
Artwork design by Kerstin Holzwarth.
Compiled by Gunther Buskies.
Mastering by Jonas Förster.

BUREAU B
TAPETE RECORDS

Cat No BB227
CD No CD 123072
EAN CD 4015698004885
LP No LP 123071
EAN LP 4015698004892



Order at UNDERBELLY

Order at NORMAN RECORDS

Order at BOOMKAT